Nöbetçi Eczaneler
Mevzi Analiz: İHA Doktrininde “Türkiye Modeli” ve Küresel Savaşın Yeni Kuralları
Yüzyıllardır süregelen konvansiyonel savaş stratejileri, Türk mühendisliğinin sahaya sürdüğü SİHA doktrini ile kökten değişiyor. Libya’dan Karabağ’a, Ukrayna’dan Afrika derinliklerine kadar test edilen bu yeni model, sadece askeri bir araç satışı değil; bir strateji ihracı haline geldi. Peki, “Türkiye Modeli”ni dünya orduları için bu kadar vazgeçilmez kılan ne?
Savunma sanayiinde “oyun değiştirici” tabiri çoğu zaman mübalağa olarak kullanılır. Ancak, Türk İnsansız Hava Araçlarının (İHA/SİHA) son beş yılda gösterdiği performans, bu tabiri teknik bir gerçekliğe dönüştürdü. Mevzi Analiz ekibi olarak, dünya askeri literatürüne giren bu dönüşümü üç temel sütunda inceliyoruz.
1. Düşük Maliyetli Yüksek Etki (Asimetrik Üstünlük)
Geleneksel hava kuvvetleri, milyonlarca dolarlık uçaklar ve on binlerce dolarlık uçuş saati maliyetleriyle çalışır. Türkiye’nin Bayraktar TB2 ile başlattığı devrim, “fiyat-performans” dengesini savaş sahasına taşıdı. Milyon dolarlık hava savunma sistemlerinin (Pantsir, Tor-M1 vb.), çok daha düşük maliyetli mühimmatlarla (MAM-L) etkisiz hale getirilmesi, asimetrik harbin kitabını yeniden yazdı.
2. Sürü Doktrini ve Entegre Hareket (Network-Centric Warfare)
Türkiye’nin başarısı sadece hava aracında değil, bu araçların bir “orkestra” gibi yönetilmesindedir. Koral Elektronik Harp Sistemi ile kör edilen düşman radarları, ardından SİHA’ların sürü halinde (swarm) hedeflere yönelmesi ve bu koordinasyonun anlık olarak komuta merkezine iletilmesi, Türkiye’nin “Ağ Merkezli Harp” yeteneğini kanıtladı.
3. Kızılelma: İnsansız Jet Çağı ve Uçak Gemisi Paradigması
Doktrinin en yeni ve en vurucu halkası ise TCG Anadolu ve Kızılelma entegrasyonu. Dünyanın ilk SİHA gemisi konsepti, uçak gemisi sahibi olamayan veya bu maliyeti karşılamak istemeyen orta ölçekli güçler için “mavi vatan” korumasında devrim niteliğinde bir alternatif sunuyor. Kızılelma’nın agresif manevra kabiliyeti, insansız jetlerin artık sadece destek değil, doğrudan hava hakimiyeti unsuru olacağını gösteriyor.
MEVZİ ANALİZ
Jeopolitik Perspektif: Türkiye, SİHA ihracatı üzerinden sadece döviz girdisi sağlamıyor; aynı zamanda satın alan ülkelerle uzun vadeli bir “güvenlik mimarisi” ortaklığı kuruyor. Bu durum, savunma diplomasisinde Ankara’nın elini, geleneksel silah devlerine (ABD, Rusya, Fransa) karşı güçlendiriyor.
Teknolojik Risk: Bu başarının sürdürülebilirliği, motor ve sensör teknolojilerindeki “tam bağımsızlığa” bağlıdır. Batılı müttefiklerin uyguladığı gizli/açık ambargolar, yerli motor projelerinin (TEI) ve optik sistemlerin (ASELSAN) kritik önemini bir kez daha teyit etmiştir.
Gelecek Öngörüsü: 2030’lu yıllara gelindiğinde, yapay zeka tarafından yönetilen “otonom sürülerin” savaş meydanındaki ana unsur olacağı öngörülüyor. Türkiye, bu alandaki veri birikimiyle (combat proven) yapay zeka tabanlı savaş yazılımlarında dünyanın en gelişmiş “öğrenen algoritma” kütüphanesine sahip olma yolunda ilerliyor.